از آنجاکه سرعت حرکت امواج یخ بسیار کمتر از آب است، ناظران به اندازه کافی وقت داشتند تا از این امواج عظیم یخ که تا 9 متر ارتفاع داشتند، عکس بگیرند. این پدیده که به سونامی یخ مشهور شده، از دهه 1950/1330 تاکنون مشاهده نشده بود و قدرت آن به قدری است که به گفته شاهدان عینی، فولاد، بلوکهای سیمانی و بتن در برابر آن مانند خمیردندان وا میرفت.
به گفته کارشناسان، این پدیده وقتی آغاز شد که وزش باد با سرعت 60 کیلومتر بر ساعت (16.7 متر بر ثانیه) قطعات عظیم یخ را از سطح دریاچه به ساحل آورد. در ساحل، این قطعات بزرگ با قطعات کوچکتری برخورد کردند که شروع به ذوب شدن کرده بودند. لایه مرطوب حاصل از این ذوب شدن با کاهش اصطکاک بین قطعات یخ و سطح زمین باعث شد قطعات بزرگ یخ بزرگ به راحتی در ساحل حرکت کنند و هرچه را بر سر راهشان بود، نابود کنند.
این پدیده با بهمن متفاوت است. در ریزش بهمن، برف از ارتفاع بالایی سقوط میکند و تحت تاثیر جاذبه زمین بر انرژی جنبشی و تکانهاش افزوده میشود؛ درحالیکه در سونامی یخ، این امکان وجود دارد که دیواره یخ سربالایی نیز حرکت کند و تا جاییکه تکانه و انرژی جنبشیاش اجازه دهد، ارتفاع بگیرد. همانطور که در این مورد، یخ از سطح پایینتر آب به داخل شهر و سطوح بالاتر جابجا شده است.
تصویر زیر نیز مربوط به یکی از شش خانهای است که در ساحل دریاچه دوفین تخریب شد. طبق گزارشهای ارسالی، چهارده خانه دیگر در سواحل رود اوخر آسیب دید.
منبع:خبرآنلاین