وي ادامه داد: نگران از بين رفتن انسانيت و خلق و خوي انساني در ميان مردم هستم. تحمل بسياري از رفتارها را ندارم به همين دليل بيشتر مواقع از خانه بيرون نميآيم. ديدن اين رفتارهاي غيرمسوولانه و ناهنجار آزارم ميدهد. شايد برخي بتوانند اين رفتارها را ببيند و با يک تذکر از کنارش بگذرند اما من آنقدر سرزمين و مملکت خود را دوست دارم که با همه وجود عذاب کشيده و ناراحت ميشوم.
اين هنرمند به آرزوهاي که دوست دارد در سال جديد به آنها دست يابد اشاره کرد و افزود: اميدوارم بتوانم در اين آخر عمري يک نقش خوب و ماندگار بازي کنم و تئاترم را روي صحنه ببرم، چراکه فکر ميکنم اين آخرين کاري است که بتوانم در اين شرايط انجام دهد البته تصميم دارم اگر نمايش من به اجرا نرسيد آن را ضبط کنم تا شايد بعدها آدمها بشنوند. فکر کنم با اين تئاتر حرف اول و آخرم را به همه دوستانم خواهم زد.
يادآور ميشود: در دانشکدهٔ هنرهاي دراماتيک در رشتههاي بازيگري و کارگرداني تحصيل کرد. عضو تئاتر ادارهٔ فرهنگ و هنر شهر مشهد و سپس ادارهٔ تاتر تهران بود. او بازيگري در سينما را با فيلم گوزنها ساختهٔ مسعود کيميايي در سال ۱۳۵۳ آغاز کرد.


