«مشایی» گزارش میدهد. او دو روز قبل با خبرگزاری دولت درباره حرف و حدیثهای رابطهاش با «احمدینژاد» و گزارش عملکردش در دبیرخانه جنبش عدم تعهد صحبت کرد و دیروز درباره شورایعالی امور ایرانیان خارج از کشور با پایگاه اطلاعرسانی ریاستجمهوری به گفتوگو نشست.
او که پیشتر با حضور در جلسات هیات دولت، دیدار با مقامات خارجی و صحبت درباره «بهار» حضور رسانهایاش را پر رنگ کرده بود حالا در مقام دفاع از خود برآمده و درباره کارهایش توضیح میدهد. دفاعیات مشایی به ویژه بعد از یادداشت پنج روز قبل «کیهان» که به نوعی او را رییسجمهور اصلی و احمدینژاد را رییسجمهور اسمی خوانده بود شدت گرفته است.
مشایی این روزها با یک تیر دو نشان میزند. در حالی که ظاهرا از خود دفاع میکند، اما درعین حال حضور رسانهای خود را هم تثبیت میکند، برای کسی که گمانهها او را کاندیدای احتمالی دولت در انتخابات ریاستجمهوری سال آینده میدانند، حفظ این تریبون خبری فرصتی است که نباید از دستش داد. با همه این احوال جانشین احمدینژاد در شورایعالی ایرانیان خارج از کشور دیروز درباره عملکرد این شورا صحبت کرد. شورایی که تا به حال با حرفوحدیثهایي روبهرو بوده است.
ابهام درباره نحوه عملکرد این شورا باعث شد که آبانماه سال 89 موضوع تحقیق و تفحص از آن در صحن علنی مجلس شورای اسلامی مطرح و با 141 رای موافق تصویب شود. به دنبال آن با انتخاب 15 نماینده، کمیتهای مامور تحقیق و تفحص از این نهاد شد. مبنای حقوقی تشکیل شورایعالی امور ایرانیان خارج از کشور، اقدامات موازی آن با وزارت امور خارجه، محل تامین هزینههای شورا و هزینههای هنگفت همایش بزرگ ایرانیان خارج از کشور مبنای تحقیق و تفحص مجلس بود.
مجلسیان همچنین در انتقادات خود به رفت و آمدهای مشکوکی که به دعوت این شورا انجام شده بود اشاره کرده بودند. به دنبال آن یکبار مشایی به مجلس دعوت شد و چندباری هم نمایندگان به مرکز شورایعالی ایرانیان خارج از رفتند.
اما این تحقیق و تفحص هم سرانجامی مانند دیگر طرحهای مشابه در مجلس پیدا کرد و به نتیجه خاصی نرسید. در حالی كه از مهاجرت دایم جوانان تحصیلکرده دانشگاهی به خارج از کشور به «فرار مغزها» تعبیر میشود، اما مشایی تعریف جدیدی از آن ارایه کرده است.
او گفته است: «مهاجرت جوانان با استعداد از کشور فینفسه معادل فرار مغزها نیست، این موضوع یک ماموریت علمی و مهاجرت آگاهانه علمی تلقی میشود.»
به نظر میرسد مشاور رییس دولت چندان هم موافق بازگشت ایرانیان مقیم خارج نیست تا جایی که او نگران است مبادا این بازگشت، باعث شود از استعدادهای نخبگان ایرانی محروم شویم!. «اگر همه ایرانیان مقیم خارج از کشور برای همیشه به داخل بازگردند این موضوع خود یک پیامد منفی به دنبال خواهد داشت، چرا که با بازگشت آنها به کشور، برای همیشه امکان دستیابی به دستاوردهای علمی روز جهان را از دست میدهیم.»
در نگاه مشایی اگرچه بسیاری از ایران مهاجرت کردهاند اما این چندان مهم نیست، چون در عوض دیگرانی هم به ایران مهاجرت کردهاند. او این رفتن و آمدن را «ظرفیت مهاجرپذیری و مهاجرفرستی ایران» تعبیر میکند: «جمهوری اسلامی ایران در سالهای اخیر به ویژه پس از انقلاب اسلامی بر اساس مسایل مختلفی از جمله اقتصادی، علمی و تجاری شاهد پذیرش بسیاری از اتباع کشورهای همسایه در داخل بوده است.»
مشایی درباره سمت خود در این شورا گفته است که چون احمدینژاد فرصت نداشته از نزدیک مسایل هموطنان ایرانی خارج از کشور را دنبال کند «مسوولیت به بنده محول شد».
مشایی با ارایه گزارشی درباره فعالیتهای شورای ایرانیان خارج از کشور درباره برگزاری کنگره دوم ایرانیان خارج از کشور در مرداد ماه سال ۱۳۸۹ گفته است: «به دروغ چنین مطرح کردند که ما به هر ایرانی خارج از کشور در این کنگره نفری ۵۰هزاردلار پرداخت کردهایم.»
جانشین رییس دولت در شورایعالی امور ایرانیان خارج از کشور انتقادات وارد شده به عملکرد این شورا را سیاسی و علیه موفقیت دولت دانسته و افزوده است: «متاسفانه مجلس وقت نیز بودجه شورا را به دلایل غیرمنطقی قطع کرد اما بهرغم اینکه دو سال است هیچ بودجهای در اختیار این شورا قرار نگرفته ولی ارتباطات خود را با هموطنان خارج از کشور همچنان حفظ کردهایم.»
مشایی در صحبتهایش به طرح «تاسیس دانشگاه بزرگ بینالمللی ایرانیان» و «تاسیس بیمارستان بینالمللی با مشارکت پزشکان ایرانی داخلی و خارجی» اشاره کرده و گفته است: «متاسفانه با سیاستهای محدودکنندهای که در مجلس وقت گرفته شد، این طرحها بر زمین ماند.»
روزنامه شرق