او پيش از اين نيز سخناني گفته بود که با واکنش گسترده و انتقادات مواجه شده بود.
-هر عاقلي ميداند وقتي مومنين و متدينين فيلمي را ميکوبند، قطعا آن فيلم مستهجن است و اگر با آب زمزم هم شستشو شوند آن فيلمها پاک نخواهند شد. وقتي متدينين بگويند فلان فيلم بد است مطمئنا بد است. ملاک فيلم خدايي نظر مومنان است.
-من حدود 28سال پيش نامهاي به مسئولان آن زمان حوزه هنري نوشتم و درخواست کردم حالا که شما بيش از 100 سالن سينما در سراسر کشور داريد و سينما در قبضه شماست تنها به فيلمهاي مناسب اجازه اکران بدهيد، اما متاسفانه گوش نکردند. امسال حوزه هنري با درايت آقاي مومني اين حرکت را انجام داده که بسيار ميمون و مبارک است، اما مشروط به اينکه باعث تحريک عوامل ناباب خانه سينما وغيره نشوند و جريانساز باشد.
-اين فيلمها در اکران به فروش بالايي دست پيداکردهاند، دليل اين موضوع به اين برميگردد که متاسفانه در ايران مسئولين به جاي توقيف کامل اين آثار، برخلاف نظرمتدينين آنها را اکران ميکنند. بعد شنوندهها تحريک ميشوند و با کنجکاوي به ديدن اين آثار ميروند و جنجالها باعث فروش آنها ميشود. يک سري مردم سليقه غيرالهي دارند يک سري الهي، براساس اين کنجکاوي هر دو گروه به ديدن اين فيلمهاي مبتذل ميروند.
- فروش که ملاک خوب بودن آثار نيست، اگر بعضي فيلمهايي که الان روي پرده سينماهاي ايران نميرود، در سينماها اکران شود فروش آنها بسيار بالا ميرود. مکتب ما با غرب تفاوت دارد. معيارسينماي غرب دل و مردم است. معيار ما بايد خدا باشد نه رضايت مردم، هميشه رضايت بنده خدارضايت خدا نيست. اما اگر کاري براي رضايت خداباشد قطعا مردم نيز آن را دوست خواهند داشت.
- برخي از فيلمسازان بياخلاقي که شعار مرگ سينماي خصوصي ميدهند بايد بدانند که سينما خيلي وقت است که مرده و ديگر کسي براي اين مرده ارزشي قائل نيست. با وجود سيستم نمايش خانگي و دانلود اينترنتي وغيره از يک طرف و از طرف ديگر فيلمهاي کثيف و ضد ارزشي، فردي ديگر دست زن و بچه خود را نميگيرد تا به سينما بيايد و اين فيلمها را ببيند. در دهه 60 و 70 فيلمهايي مثل «آژانس شيشهاي»، «ليلي با من است»، «پرواز درشب»، «زيرنورماه» و «توبه نصوح» ميتوانستند مخاطب را به سينما بکشند اما فيلمهاي دهه 80 به لعنت خدا هم نميارزند.
-من شک دارم که جيراني، کاهاني و بقيه اين فيلمسازان مسلمان باشند. کسي که فيلمش باعث ترويج ضداخلاقيات شود وجوانان را منحرف کند، مسلماني نکرده است. به حکم و حرف خدا هر کس که به مسلمانان خيانت کند و جوانان را گمراه کند، مفسد في الارض است و خونش حلال است، اين حرف من نيست فرمايش خدا است.
-برخي ميگويند چرا فيلم «يوسف پيامبر» سلحشور که ديني و ارزشي بود نفروخت. من به آنها ميگويم شرک به قدري خفيف و ناپيدا است که مانند رد پاي موري بر سنگ سياه دردل شب است. اگر به چند يهودي و صهيونيست ماموريت ميدادند که نقشهاي براي زمين خوردن اين فيلم بکش همين کار را ميکردند. در ماه مبارک رمضان، در نيمه شب، با 3 سينما و آن هم يک سانس به فيلم اکران دادند آن هم زماني که اغلب شبکهها اين فيلم را بارها پخش ميکردند. در صورتي که اگر «يوسف پيامبر» امکانات مناسب اکران داشت مطمئنا مردم علي رغم ديدن آن در تلويزيون باز به ديدنش در سينما ميرفتند.
-با موضوع قرآني نيز ميتوان فيلم اجتماعي ساخت. چراکه اصلا قرآن آمده تا ما در زندگي روزمره از آن بهره ببريم. ميشود از آنها استنباط اجتماعي داشت. اما سينماي اجتماعي امروز توهين به متدينين است. به طور مثال فيلمي مانند «جدايي نادر از سيمين» که آن خانم فضاي آمريکا را از جمهوري اسلامي ايران سالمتر ميداند و در آخر هم به آنجا ميرود. مطمئنا آمريکا برايش دستِ تشويق خواهد زد.
-بايد تشکيلاتي فراهم شود تا تعدادي از مداحان، روحانيون، علما و مسئولين درجشنواره فيلم فجر فيلمها را ببينند و در طول سال فيلمهاي بد را بکوبند و فيلمهاي خوب را به مردم گزارش بدهند و ازآنها دعوت کنند که به سينما بروند.
-من هيچگاه خودم را سينماگر و از اهالي اين سينما نميدانم. بارها هم گفتهام سينماگران به دنبال خدا نيستند. من يک آدم مذهبي هستم که با ابزارسينما اهدافم را دنبال ميکنم. متاسفم که مجبورم آثارم را از اين تلويزيون و سينما که خانواده شهدا، علما و متدينين از آن متنفرند پخش کنم. شايد در آينده فيلم بسازم و در مساجد نمايش دهم.