کیهان نوشت: دکتر سید وحید سمنانی شاعر و پژوهشگر نامآشنای کشورمان ، پیرامون این مسئله گفت: این اتفاق، به هیچعنوان اتفاق تازهای در ادبیات ما نیست. در دهههای ۷۰ و ۸۰ این نوع شاعری و شعرخوانی وجود داشته است و در سطحی گسترده از سوی بسیاری از جوانان تبلیغ میشد اما نهایتاً این شیوه هم در شعرهای کلاسیک و هم در قالبهای نوین راه به جایی نبرد. خانم فولادوند تا جایی که بنده میدانم قبل از اینکه بازیگری را به صورت حرفهای آغاز کند به صورت جدی تجربههایی در غزل داشته است. حالا پس از گذشت چند سال ایشان دوباره در همان فضای شعر دهة هفتاد شعری گفته و آن را در محفلی خوانده است. در مقام نقد باید گفت این شعر نشان میدهد که ایشان هنوز از فضای ۲۰ سال پیش ادبیات عبور نکرده است.
سمنانی افزود: مردم عادی با این مدل شعرخوانی آشنایی چندانی ندارند و اینکه کسی که او را به بازیگری میشناسند کلماتی را در قالب شعر اینگونه ادا کرده است برایشان تازگی دارد. این نوع شعر گفتن هنوز در جامعه ادبی دیده میشود اما مسئله این است که چون از زبان چهرهای تقریبا شناخته شده به عرصه ظهور نمیرسند در فضای مجازی دست به دست نمیشوند. با این توضیح اگر این کلیپ مورد توجه واقع شده به دلیل راوی آن است نه محتوای آن! در هر صورت این نوع شعر و شعرخوانی سالها پیش تجربه شده و بیهیچ تعارفی تجربهای است شکست خورده. در این خصوص هم نباید نگران شد؛ زیرا به همین سرعت که این مطلب فراگیر شد به همین سرعت نیز از خاطرهها محو خواهد شد.
وی خاطر نشان کرد: ادبیات بهخاطر پویا بودن و حرکت روبهجلویی که دارد این فضا را تصفیه خواهد کرد و این دست از مسائل آسیبی بر فضای اصیل ادبیات نمیزند هرچند ممکن است در کوتاه مدت افراد ناآشنا با ادبیات پویای جامعه را دچار یأس و بدبینی کند.