جهان نيوز: پگاه آهنگرانی اخیراً درباره مسئولیت اجتماعی سلبریتیها در اظهارنظرهایشان حرفهای جالبی بر زبان آورده است؛ حرفهایی که فضای غالب بر مواضع سلبریتیها باعث شده تا بیان آن از زبان یک بازیگر ایرانی کمی دور از انتظار باشد. همین اواخر پست اینستاگرامی یک بازیگر درجه ۳ فراموش شده در روز عاشورا همه را در بهت فرو برد که چه اتفاقی افتاده که یک مثلاً هنرمند به خودش اجازه میدهد در چنین روزی به ساحت یکی از مقدسترین شخصیتهای اسلام جسارت کند.
این اظهارنظرهایی که معلوم است از افکاری سالم بروز نمیکند مدتهاست دیگر برای مردم گویی حالتی طبیعی پیدا کرده و همین روندها باعث شده دیگر کمتر کسی از سلبریتیها انتظار شنیدن حرفهای عمیق و منطقی داشته باشد، به خصوص که این قشر در ایام انتخابات به طور یکپارچه مردم را برای رأی دادن به یک جریان خاص تهییج میکنند و نتیجه هم اغلب به ضرر مردم تمام میشود. حالا و در میان این بلبشو بازیگری مثل پگاه آهنگرانی خارج از دایره اظهارنظرهای مرسوم حرفهایی زده که مخاطبش همه سلبریتیها هستند.
معلوم است که این حرفها را برای دیده شدن و جنجال درست کردن هم نزده و به اصطلاح فیلم بازی نمیکند بلکه بیان اعتقاداتی است که به گفته خودش پس از کسب تجربیاتی اجتماعی به آن رسیده است.
اینکه سلبریتیها که او خودش را نیز عضوی از آنها میداند چرا باید این شأن و جایگاه را برای خود قائل باشند که درباره هر مسئله و هر رخدادی نظر بدهند و فکر کنند، متخصص اظهار نظر درباره هر چیزی هستند، حرف مهمی است.
پگاه آهنگرانی به این درک نائل شده که یک راننده تاکسی هم ممکن است درباره هر موضوع و مسئلهای که به نظرش میرسد اظهار نظر کند و کسی هم دنبال این نیست که جلوی حرف زدن این قشر یا اقشار دیگر جامعه را بگیرد، اما مخاطبان یک راننده تاکسی طیف کوچکی از مردم هستند و اساساً کسی هم انتظار ندارد درباره هر چیزی که نظر میدهند کارشناسانه باشد. مردم میشنوند و عبور میکنند و بعضی وقتها همکلام هم میشوند و همدلی هم میکنند، اما همه میدانند که لزوماً این اظهارنظرکردنها نمیتواند دقیق باشد، اما دایره تاثیرگذاری یک راننده تاکسی قابل مقایسه با یک سلبریتی نیست.
پگاه آهنگرانی احتمالاً به این درک و آگاهی رسیده که هنرپیشه و ورزشکار اگر بتوانند در حرفه خود آدم موفقی باشند و از آنجا که چشم مردم به آنهاست، حریمهای اخلاقی جامعه را رعایت کنند و به عنوان شهروندی مسئولیتشناس مراقب اعمال و رفتارشان باشند و نقشی که ممکن است جامعه از ایشان به عنوان یک الگو انتظار دارد را جدی بگیرند، خودش کم کاری نیست. او احتمالاً متوجه این شده که تغییر و تحول مثبت در جامعه چیزی نیست که یک شبه اتفاق بیفتد و با شعار دادن و شلوغ کردن و رفتارهای احساسی تحقق پیدا نمیکند.
فرض ما این است که پگاه آهنگرانی به این درک و آگاهی نائل شده است. بازتاب سخنان او در فضای مجازی هم به دلیل صراحت و صداقتی که میشد از آن دریافت کرد مثبت و تاثیرگذار بوده است. او دیگر نمیخواهد بازیچه باندهای قدرت و ثروت در ایام انتخابات باشد. احیاناً حالا میداند که قدرتطلبان چگونه از احساسات افرادی مثل او به سود مطامع خود سوءاستفاده میکنند و به هیچ کس هم پاسخگو نیستند. همه اینها باعث شده تا او عالمانهتر به مسائل نگاه کند. برای بیان این موضع منطقی هم به طور قطع باید هزینه بدهد.
بیدلیل نیست که آن سلبریتی از آلمان به او کنایه بزند که تو دنبال لغو ممنوعالخروجیات هستی. یکی هم نیست بگوید مگر شما که از ایران خروج و خود را ممنوع الورود کردهاید چه گلی به سر ملت زدهاید خانم بازیگر! پگاه آهنگرانی دستکم خودش حرف میزند و یکی مثل احمد باطبی از امریکا به او برای توئیت زدن خط نمیدهد. خوب بود همه سلبریتیها پیش از شهرت درس آزادگی میآموختند و بعد سلبریتی میشدند، اما دریغ... (1)
پی نوشت:
1)https://www.javanonline.ir/fa/news/969801