یک دولت، مخالف خود را «تروریست»، «افراط‌گرا» یا فرد پرریسک معرفی می‌کند؛ این اطلاعات وارد شبکه‌های نظارتی و تطبیق بانکی می‌شود و بانک‌های کشورهای دیگر نیز از ترس جریمه و دردسرهای قانونی، ممکن است حساب فرد را مسدود یا رابطه بانکی با او را قطع کنند. و در واقع بانک‌ها در این شرایط بسیار محتاطانه رفتار می‌کنند و عملا ابزار استعلامات امنیتی نیز ندارند.
نمونه روسی:
آنا چخویچ از بنیاد مبارزه با فساد روسیه است؛ پس از آنکه حکومت روسیه این مجموعه را «افراط‌گرا/تروریستی» معرفی کرد، حساب‌های بانکی او در آمریکا نیز بسته شد.
فارین پالیسی می‌گوید دولت ترامپ نیز دقیقاً از همین ابزار علیه مخالفانش بهره می‌برد.
اما عجیب و تاسف‌بار است که ایران از این فرصت برای کنترل تروریست‌هایی که مردم ما را به خاک و خون کشیده‌اند بهره‌ای نمی‌برد.