در لس‌آنجلس، خودروها از زیر پلی عبور می‌کنند که روی آن برای آسفالت و خط‌کشی جایی در نظر نگرفته‌اند. سطح پل با خاک و گیاه پوشانده می‌شود تا ادامهٔ طبیعی تپه‌های دو سوی آزادراه باشد. مسافرانش هم شیرهای کوهی، گوزن‌ها و جانوران دیگری‌اند که آزادراه ۱۰۱ راه رفت‌وآمدشان را قطع کرده است.
ادارهٔ حمل‌ونقل کالیفرنیا بودجهٔ کل این پروژه را حدود ۹۲ میلیون دلار اعلام کرده است. بخش پل روی آزادراه حدود ۶۴ متر طول و ۵۳ متر عرض دارد. برگزارکنندگان پروژه نیز دوم دسامبر ۲۰۲۶ را برای افتتاح گذرگاه اعلام کرده‌اند.
یک آزادراه چطور زیستگاه را دو تکه کرد؟
آزادراه ۱۰۱ از میان ارتفاعاتی می‌گذرد که پیش از ساخت جاده به هم پیوسته بودند. برای راننده، این مسیر راه رسیدن از یک نقطه به نقطهٔ دیگر است؛ برای یک شیر کوهی، می‌تواند مرزی باشد که دسترسی به بخش دیگری از زیستگاهش را قطع می‌کند.
خطر تصادف فقط یکی از پیامدهاست. وقتی جانوران کمتر بتوانند بین دو سوی جاده رفت‌وآمد کنند، جمعیت‌هایشان هم از هم جدا می‌مانند. ادارهٔ حمل‌ونقل کالیفرنیا کاهش تنوع ژنتیکی شیرهای کوهی در کوهستان سانتا مونیکا را از پیامدهای همین جدایی می‌داند. گذرگاه «والیس آننبرگ» قرار است دوباره راهی میان این دو بخش باز کند.
چرا روی پل خاک و گیاه می‌ریزند؟
اگر از کنار آزادراه به سازه نگاه کنید، چیزی که می‌بینید یک پل است. اما از سمت تپه‌ها، قرار است مسیر روی پل به زمین و پوشش گیاهی اطراف وصل شود. برای همین، کار پروژه با ساخت سازهٔ بتنی تمام نمی‌شود؛ احیای زیستگاه در اطراف مسیر هم بخشی از طرح است.
عرض پل هم به همین دلیل جلب توجه می‌کند. اینجا قرار است بخشی از چشم‌انداز طبیعی از روی بزرگراه بگذرد؛ مسیری که جانور بتواند از سمت تپه واردش شود و در طرف دیگر دوباره به زیستگاه برسد.
حیوان چطور به ورودی گذرگاه می‌رسد؟
ساختن یک پل در نقطه‌ای از آزادراه، به‌خودی‌خود راه ورود به سواره‌رو را در بخش‌های دیگر نمی‌بندد. در طراحی گذرگاه‌های حیات‌وحش، یکی از راهکارها این است که حصارِ کنار جاده تا ورودی گذرگاه ادامه پیدا کند. جانوری که در امتداد مانع حرکت می‌کند، به مسیر عبور می‌رسد. ادارهٔ فدرال بزرگراه‌های آمریکا در بررسی راهکارهای کاهش برخورد خودرو و حیوان، نمونه‌هایی از این روش را ثبت کرده است.
در این طراحی، حصار مسیر رسیدن به پل را شکل می‌دهد؛ جانور در امتداد مانع حرکت می‌کند تا به ورودی گذرگاه برسد. ارتفاع و اندازهٔ چشمه، همان مشخصاتی که در مدل‌های توری حصاری اطلس فنس هم دیده می‌شوند، بخشی از انتخاب تجهیزات‌اند. در گذرگاه حیات‌وحش، این مشخصات باید با جانوران منطقه تناسب داشته باشند و مسیر حصار نیز تا دهانهٔ عبور پیوسته بماند.
بعد از افتتاح، سؤال اصلی این است: کدام جانورها گذرگاه را پیدا می‌کنند و چند بار از آن می‌گذرند؟ جواب این سؤال نشان می‌دهد پلی که از پایین بخشی از بزرگراه به نظر می‌رسد، از بالا تا چه حد به بخشی از زیستگاه تبدیل شده است.